Templariusze

Zakon templariuszy (znany również pod nazwą Zakonu Ubogich Rycerzy) powstał w 1118 roku gdy rycerz z Szampanii Hugo de Payens i jego najbliżsi towarzysze złożyli śluby czystości, ubóstwa i nieustającej walki o wiarę przed patriarchą Jerozolimy Gormondem de Picquigny. Zacni rycerze zobowiązali się bronić pielgrzymów i  szlaków pielgrzymkowych przed najazdami muzułmanów.  

Zakon rósł w siłę, zmuszony więc został do sprecyzowania zasad obowiązujących wewnątrz stowarzyszenia. Powstał jeden z pierwszych prawdziwie zdyscyplinowanych i wierzących w wyższe wartości rycerzy. W 1147 roku papież Eugeniusz III nadał templariuszom godło czerwonego, ośmiokątnego krzyża, symbolu męczeństwa.

W miarę wzrostu zakonu, zaczęły pojawiać się kłopoty. Król Francji nie potrafiąc spłacić długu zaciągniętego u templariuszy postanowił zagrać vabank i oskarżył zakon o herezje. W 1312 roku papież uległ naciskom króla i zawiesił zakon w 1312 roku.  Od tego momentu zaczęły się prześladowania członków zakonu, rozgrabiono ich posiadłości i majątek. W spiskowej teorii świata często przyznaję się Templariuszom opiekę nad świętym Graalem. Zakon poległ głównie dlatego, iż nie rozwinął odpowiednich politycznych zabezpieczeń – zbytni ufał władzom kościoła, za co musieli zapłacić najwyższą cenę...